Jak uzyskać pomoc społeczną?

Jak uzyskać pomoc społeczną? Są sytuacje w życiu, że bez pomocy społecznej ani rusz. Co w tedy, jak się do tego zabrać?   Według znawców tematu pomoc społecznaPomoc społeczna –...

Jak uzyskać pomoc społeczną?

Są sytuacje w życiu, że bez pomocy społecznej ani rusz.

Co w tedy, jak się do tego zabrać?

 

Według znawców tematu pomoc społeczna powinna być z zasady doraźna. Pomoc społeczna ma na celu przywrócenie wykluczonych społeczeństwu. Powinna dawać szanse osobom na marginesie społecznym do zmiany ich sytuacji bytowej.

Sens pomocy społecznej polega na mobilizowaniu do działania osób wykluczonych społecznie, nie powinna ona „uczyć bezradności”, – wyłącznie dając pieniądze potrzebującym. Eksperci tematyki uważają, że często zdarza się że potrzebujący „spoczywaj na laurach” czerpiąc stały dochód  z tego rodzaju pomocy państwa, uzależniając się od łatwo zdobytych pieniędzy nie myślą o podjęciu jakichkolwiek kroków w celu zmiany swojej sytuacji życiowej.

Z drugiej strony należy pamiętać, że nie wszyscy potrzebujący mogą się „usamodzielnić”, po prostu nie-które osoby są skazane na „niesamodzielność” (osoby starsze, chore itp.).

 Szczególnie ważną grupą gminnych zadań obowiązkowych są świadczenia pieniężne.

Zasiłki

To najbardziej rozpoznawalna i namacalna pomoc jaka trafia do potrzebujących. Każda gmina jest obarczona „szczytnym” zadaniem przyznawanie i wypłacanie zasiłków okresowych i celowych. Należy też wspomnieć o opłacaniu przez gminę składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe za osobę, która zrezygnuje z pracy na rzecz osobistej opieki nad długotrwale lub ciężko chorym najbliższym członkiem rodziny. Jeżeli chodzi o osoby starsze, chore i niepełnosprawne gmina zajmuje się świadczeniem opiekuńczym (w tym specjalistycznym) w miejscu zamieszkania tych osób. Płaci również za pobyt w domu pomocy społecznej osób, – będących w sytuacjach tzw. losowych. Do długiej listy obowiązków gminy w sferze pomocy społecznej zaliczamy: -dożywiania dzieci, udzielania schronienia, dostarczenie  posiłku, ubrań potrzebującym, sprawienia pogrzebu (w tym osobom bezdomnym), pomaganie byłym więźniom przystosować się do życia.

W zależności od skali potrzeb i zasobów gminnego budżetu, gminy podejmują się zadań nieobowiązkowych (zadania własne). Gmina w miarę możliwości finansowych przyznaje i wypłaca zasiłki specjalne celowe.  Udziela pomoc na ekonomiczne usamodzielnienie się osób wykluczonych społecznie (w formie: zasiłków, pożyczek a także pomocy w naturze). Gmina również realizuje zadnia rządowe z zakresu pomocy społecznej.

Wyszczególnione świadczenia pomocy

Świadczenia pieniężne: – zasiłek stały, – zasiłek okresowy, -zasiłek celowy, – zasiłek celowy specjalny, – zasiłek i pożyczka na ekonomiczne usamodzielnienie, -pomoc dla rodzin zastępczych, – pomoc na usamodzielnienie i kontynuowanie nauki dla osób opuszczających niektóre typy placówki z struktury systemu pomocy społecznej.

Świadczenia niepieniężne: – praca socjalna, – bilet kredytowany, pomoc rzeczowa, w tym na ekonomiczne usamodzielnienie, – sprawienie pogrzebu, – poradnictwo specjalistyczne i interwencja kryzysowa, – schronienie, posiłek, niezbędne ubranie, – usługi opiekuńcze w miejscu zamieszkania, w ośrodkach wsparcia oraz w rodzinnych domach pomocy, – specjalistyczne usługi opiekuńcze w miejscu zamieszkania oraz w ośrodkach wsparcia, – mieszkanie chronione, – pobyt i usługi w domu pomocy społecznej, – opieka i wychowanie w rodzinie zastępczej i w placówce opiekuńczo-wychowawczej, – pomoc w uzyskaniu odpowiednich warunków mieszkaniowych, w tym w mieszkaniu chronionym, pomoc w uzyskaniu zatrudnienia, pomoc na zagospodarowanie – w formie rzeczowej dla osób usamodzielnianych, – szkolenia, poradnictwo rodzinne i terapia rodzinna prowadzone przez ośrodki adopcyjno-opiekuńcze. Podstawa prawna: Ustawa z 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (t.j. Dz. U. z 2009 r. nr 175, poz. 1362 z późn. zm.).

Kiedy sytuacja życiowa ( w szczególności -ubóstwo, bezrobocie, sieroctwo, bezdomność, niepełnosprawność, ciężka i długotrwała choroba, przemoc w rodzinie, klęska żywiołowa lub ekologiczna) zmusi nas do szukania pomocy w instytucjach zobligowanych do udzielana wsparcia, warto wiedzieć jakie są obowiązki ośrodków pomocy społecznej i pracowników socjalnych z tym związane.

Aby uzyskać wsparcie musimy poddać się „procesowi weryfikacji” (m.in. w odniesieniu do kryterium dochodowego). Nie liczmy że hojnie zostaniemy „obsypani pieniędzmi” w czasie wizyty w ośrodkach pomocy, nasze państwo jest wyjątkowo opiekuńcze ale tylko w formie przedwyborczych deklaracji złoto ustnych polityków.

Obecnie kryterium dochodowe wynosi  wynosi ono 351 zł miesięcznie w przeliczeniu na członka rodziny oraz 477 zł w przypadku osoby prowadzącej jednoosobowe gospodarstwo domowe.

Musimy być świadomi że w przypadku przekroczenia kryterium dochodowym nie zawsze zostaniemy „odprawieni z kwitkiem”. Ponieważ niektóre świadczenia dostaniemy niezależnie od posiadanych dochodów (np. zasiłek celowy, który uzyskamy w przypadku zdarzenia losowego, klęski żywiołowej, dostaną go również rodziny zastępcze, które bez względu na dochód otrzymują świadczenia na wszystkie dzieci oraz wynagrodzenie).

Aby załapać się na „hojną” pomoc państwa, osoby je potrzebujące powinny złożyć wniosek w ośrodku pomocy społecznej, właściwym ze względu na miejsce zamieszkania

Następnie cierpliwie oczekujemy na decyzje o przyznaniu lub odmowie przyznania świadczenia. Przed podjęciem decyzji ośrodek pomocy gruntownie nas prześwietli, wysyłając pracownika socjalnego, który przeprowadzi wywiad środowiskowy (Pracownik socjalny uraczy nas wizytą w ciągu 14 dni od otrzymania wniosku). Musimy wiedzieć, że jeżeli odmówimy przeprowadzenie wywiadu to z  „pewnością’ spotkamy się z odmową  przyznania świadczeń. Pamiętajmy, że pracownik socjalny nie będzie się kierował niepohamowaną chęcią poznania nas osobiście, nie pojawi się u nas w celach towarzyskich, tylko będzie chciał sprawdzić czy jesteśmy uprawnieni do pobierania zasiłku, innymi słowy czy spełniam wszystkie wymogi stawiane przez przepisy (czy przypadkiem nie próbujemy wyłudzić „kasy”). Do jego żądań będzie należało ustalenie naszej sytuacji życiowej, rodzinnej, dochodowej i majątkowej. Procedura całego wywiadu jest ściśle określona przez przepisy, urzędnik musi działać w jej ramach (do dyspozycji ma wzór wywiadu, który jest określony w rozporządzeniu ministra pracy i polityki społecznej). Osoby pobierające zasiłek w sposób stały są „dręczone” wywiadem raz na sześć miesięcy.

Sposób działania pracowników socjalnych nie ogranicza się do wypłaty nam „ciapy”. Oprócz tego zobligowani są prze przepisy do podejmowania działań które maja na celu poprawę  naszego funkcjonowania w środowisku społecznym, w skład tego pojęcia wchodzi aktywność i samodzielność życiowa. W zakresie obowiązków jakie spoczywają na barkach pracowników społecznych mieszczą się takie zadania – jak chociażby kontrakt socjalny z osobą zainteresowaną. Polega to na tym że urzędnik ma pod swoja pieczą osobę która przystała na kontrakt socjalny. Urzędnik ma za zadane wspierać np. osobę długotrwale bezrobotną w poszukiwania pracy, poprzez m.in. pomoc przy wypełnianiu dokumentów, które trzeba złożyć w urzędzie pracy itp.. Wszystkie te działania z reguły są wpisane w ramy pracy socjalnej. Warto wiedzieć, że odmowa pracy socjalnej lub podpisania kontraktu może stanowić podstawę odmowy przyznania świadczeń pieniężnych.

System pomocy społecznej jest tak skonstruowany aby korzystanie z pomocy społecznej,  było zjawiskiem czasowym i do tego służy rodzaj działań omówionych powyżej (oczywiście w przypadku kiedy jest to możliwe).

 

Zasiłki celowe – przyznawana na pokrycie wydatków z racji zdarzeń losowych. Ten rodzaj zasiłku przyjmuje różne formy – począwszy od biletu kredytowanego, po zasiłki celowe na pokrycie wydatków na świadczenia zdrowotne osobom bezdomnym oraz innym osobom niemającym dochodu i możliwości uzyskania świadczeń na podstawie przepisów o powszechnym ubezpieczeniu w NFZ.

 

Specjalny zasiłek celowy

Jeżeli chodzi o specjalny zasiłek celowy – to jest to świadczenie przeznaczone dla osób, które zostały dotknięte „losowym zdarzeniem o znamionach dotkliwie negatywnych” Przepisy w tym przypadku dają „wolna rękę” dla ośrodków pomocy w ocenie czy osobie wnioskującej o te świadczenie należy się zaświadczenie czy nie. Na pracownikach społecznych spoczywa obowiązek ocenienia czy w rozpatrywanym danym przypadku mają do-czynienia z uzasadnionymi przesłankami do przyznania świadczenia. Należy podkreślić, że przy specjalnym zasiłku celowym nie ma znaczenia jakie wnioskujący o to świadczenie ma dochody. Pracownik społeczny ustala czy zaistniały tak zwane „wyjątkowe okoliczności” umożliwiające przyznania świadczenia, podczas wywiadu środowiskowego.

W praktyce wygląda to tak, że urzędnik w czasie wywiadu ustala, w jakiej sytuacji osobistej, rodzinnej, dochodowej i majątkowej jest osoba składająca wniosek i „sam” decyduje czy zaistniały lub nie wyjątkowe okoliczności za tym, aby ubiegający się otrzymał zasiłek.

Nie liczmy na to, że na dłuższa metę można z zasiłku tego żyć,  nie jest to stałe źródło dochodu. Świadczenia z pomocy społecznej z zasady mogą być udzielane na zaspokojenie tylko niezbędnych potrzeb bytowych (np. zakup leków, opału na zimę).

Wybijmy sobie z głowy nadzieje na to, że jak zabraknie nam na pokrycie zaległych opłat czynszowych za mieszkanie  to dostaniemy na ten cel specjalny zasiłek celowy. Według przepisów nie jest to niezbędna potrzeba bytowa (potwierdza to NSA  w wyroku z 12 maja – I OSK 1911/10). Musimy zdawać sobie sprawę, że sam fakt zaistnienia (w naszym odczuciu) niezbędnych potrzeb bytowych wcale nie przesadza o tym, że przyznane będzie te świadczenie. A to dlatego, że owe świadczenie ma  uznaniowy charakter. Innym słowy  decyzje dotyczącą  rozstrzygnięcia co do samego udzielenia tej formy pomocy, jak i jej wysokości podejmuje w głównej mierze pracownik socjalny(przepisy go zasadniczo nie „ograniczają” w tej kwestii). Kwota zasiłku nie może przekraczać odpowiednio kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej lub rodziny.

Podstawa prawna

Art. 41 ustawy z 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (t.j. Dz.U. z 2009 r. nr 175, poz. 1362 z późn. zm.).

Należy wspomnieć, iż ten rok przyniósł ułatwienie w procesie ubiegania wnioskodawców o świadczenia z pomocy społecznej, a mianowicie zostało zniesione uciążliwe zaświadczenia o osiąganych dochodach wystawianych przez urząd skarbowy lub pracodawcę, zamiast tego wymagane jest teraz oświadczenie. Wprowadzanie oświadczeń(ustawa  de-regulacyjna) zamiast zaświadczeń przy ustalaniu stanu faktycznego w urzędach okrzyknięto  biurokratyczną rewolucją czy tak w rzeczywistości jest czas pokaże.

Tak jak przy każdych zmianach przepisów pojawiły się głosy negujące zasadność(sens) wprowadzenia oświadczeń na miejsce zaświadczeń, sceptycy podnosili argument, że po zmianach pojawia się próby wyłudzeń, sceptycy uważają że będą próby zaniżania dochodów, z kolei entuzjaści uspakajają, twierdząc  że groźba sankcji karnych skutecznie odstraszy „miłośników łatwej ciapy” od prób wyłudzeń.

Sami urzędnicy są delikatnie ujmując sceptycznie nastawieni do zmian. Aby potwierdzić swoje obawy o nasilenie się prób nadużyć „wytaczają ciężkie działa” twierdząc, że przed  „rewolucyjnymi zmianami” rodziny korzystające z pomocy społecznej – w sytuacji kiedy były zobligowane (deklaracja pod groźbą odpowiedzialności) powiadamiać urząd o zmianie wysokości dochodu lub składzie rodziny – z reguły nie stosowały się do tego.

Już teraz praktyka pokazuje że dobre intencje rząd wprowadzone w życie nie zawsze przynoszą zamierzony skutek. W tym przypadku zmiany miały przynieś  zmniejszenie biurokracji w procesie przyznawania świadczeń , niestety rzeczywistość (wszystko jak na razie na to wskazuje) okazała się inna od oczekiwanej w tej materii. Ośrodki pomocy społecznej aby nie dopuścić do nadużyć starają się wszelkimi możliwymi sposobami zabezpieczać się przed wyłudzeniami, obecnie zasadą stało się sprawdzanie przez gminy w urzędach skarbowych (oraz w trakcie przeprowadzania wywiadów środowiskowych), czy osoby ubiegające się o świadczenia nie podają zaniżonych dochodów. Wyszło na to, że wprowadzenie oświadczenia zamiast zaświadczenia o dochodach – tylko zwiększyło obowiązki biurokratyczne OPS.

Pamiętajmy, że aby podać prawidłowy dochód przez nas osiągany  – pomniejszamy dochód o zapłacony podatek i składki ubezpieczeniowe. Okres zasiłkowy zaczyna się od listopada, wiec jeżeli wnioskujemy o przyznanie nam świadczeń przed okresem zasiłkowym, – podajemy dochody z roku poprzedniego.

Warto również wiedzieć, że jak wprowadzimy OPS w błąd w kwestii dochodów, narazimy się na postępowanie wyjaśniające, które w konsekwencji może skutkować dochodzeniem świadczeń nienależnie pobranych. Jeżeli gmina uzna, że świadomie wprowadziliśmy ją w błąd podając nieprawdziwą wysokość osiąganych dochodów „mamy pozamiatane” ponieważ po zmianach przepisów, które zaczęło obowiązywać w tym roku, w takich okolicznościach jest zobligowana zawiadamiać prokuraturę o popełnieniu przestępstwa (oświadczenia zawierają klauzulę stwierdzająca, że osoba je składająca jest świadoma odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań).

Bardzo istotną „ciekawostką” jest to, że przy przyznawaniu świadczeń rodzinnych brane jest pod uwagę tylko opodatkowane według skali podatkowej, innymi słowy nie  są brane pod uwagę wszystkie dochody (nie są brane pod uwagę inne dochody opodatkowane na podstawie ustawy o PIT, nie rzadko osiągane w znacznej wysokości). Prowadzi do wypaczenia zasady nie przekraczania kryterium dochodowego. Ta sytuacja nie ma nic wspólnego z zasadę sprawiedliwości przyznawania świadczeń.

Pamiętajmy jeżeli chcemy skorzystać z dobrodziejstwa pomocy społecznej, należy ściśle trzymać się procedur ubiegania się o świadczenie, które określają przepisy. Możemy być bardzo rozczarowani po wizycie w ośrodku pomocy społecznej jeżeli pójdziemy z nastawieniem że „nam się na pewno należy”. Musimy sobie zdawać sprawę że przepisy w sposób szczegółowy określają okoliczności, które dają prawo potrzebującym z niej skorzystać. Wniosek jaki złożymy do ośrodka pomocy powoduje, że jesteśmy od tego momentu inwigilowani pod katem majątkowym, poziomu dochodu, ogólnej sytuacji życiowej. To że nie mamy dochodów w danym momencie nie daje gwarancji że dostaniemy zasiłek, bo może się okazać że pracownik socjalny odkryje iż mamy znaczny majątek, albo na podstawie faktu że nie jesteśmy zarejestrowani w PUP oraz nie podejmujemy żadnych działań w aspekcie podjęcia pracy, – ośrodek pomocy społecznej negatywnie może rozpatrzyć nasz wniosek o przyznanie świadczenia (ta okoliczność zgodnie z treścią art. 11 ust. 2 i art. 12 ustawy z 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (t.j. Dz.U. z 2009 r. nr 175, poz. 1362 z późn. zm. – uzasadnia odmowę przyznania świadczenia w formie zasiłku celowego). Częstym również powodem odrzucania wniosków o zasiłek  przez „machinę urzędniczą” jest nie wywiązanie się z obowiązku udzielenia wymaganych informacji dla pracowników socjalnych przez oczekujących pomocy czy nie wstawianie się na ustalone wizyty w ośrodku opieki społecznej  oraz nagminne unikanie wywiadu środowiskowego.

Warto wiedzieć, że nie wystarczy napisać w wniosku że nie mamy pieniędzy na niezbędne potrzeby życiowe i złożyć deklaracje o dochodach w oświadczeniu, ale jeszcze musimy to wiarygodnie udowodnić aktywnie współpracując z pracownikami socjalnymi w procesie weryfikacji.

Musimy być świadomy, że system pomocy społecznej jest tak skonstruowany aby zniechęcić do podejmowania prób wyłudzeń „drobnych cwaniaczków”, a wiec tylko kiedy naprawdę uznamy, że potrzebujemy pomocy udajemy się do ośrodka pomocy społecznej.

Ponadto nie zostaną nam przyznane świadczenia gdy nie przystaniemy na propozycje podpisania kontraktu socjalnego lub nie dotrzymamy jego postanowień. Jest to odbierane jako brak chęci z naszej strony na aktywizacje zawodową i społeczną. Również jeżeli otrzymamy propozycje z ośrodka pomocy społecznej podjęcia pracy u zasugerowanego pracodawcy, lub podjęcia innej pracy zarobkowej chociażby przy pracach społecznie użytecznych (o których mowa w przepisach ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy), – a my odmówimy, możemy „pożegnać” z świadczeniami. Nie zostaną nam przyznany zasiłek również w przypadku kiedy borykając się z nałogiem odmówimy podjęcia leczenia odwykowego w zakładzie lecznictwa odwykowego. Odsunięci od wsparcia finansowego (wstrzymanie lub uchylenie świadczenia) możemy zostać również po decyzji przyznania nam świadczeń, z tych samych powodów ( co omówione zostały powyżej).

Jednak przy podejmowaniu decyzji o nie-przyznaniu, lub  wstrzymaniu, lub odebraniu świadczenia dla nas, ośrodek społeczny do końca nie może wyłącznie trzymać się literalnie przepisów, ponieważ musi zawsze uwzględnić sytuację naszą (naszej rodziny) i konsekwencje nie przyznania świadczeń.

Podstawa prawna

Art. 11 ust. 2 i 3 ustawy z 12 marca 2004 roku o pomocy społecznej (tj. Dz.U. z 2009 r. nr 175, poz. 1362 z późn. zm.).

Warto wiedzieć, że w tym roku została wprowadzona w życie nowelizacja ustawy o pomocy społecznej, która umożliwia tworzenia rodzinnych domów pomocy społecznej dla osób niepełnosprawnych. Nowelizacja daje możliwość opiekunom prawnym niepełnosprawnych członków rodziny profesjonalnie się temu poświęcić w ramach działalności gospodarczej, która da zarobek. Osoba lub rodzina opiekująca się niepełnosprawnym członkiem rodziny będzie mogła zająć się także innymi osobami niepełnosprawnymi (w warunkach zbliżonych do rodzinnych) i otrzymywać na ten cel środki z samorządu. Zmiany ustawy tworzą miejsca pracy dla opiekunów i zarazem zmniejszą się nakłady finansowe samorządów na ten cel.

Musimy być świadomi, że jeżeli w trakcie szkolenia czy stażu w ramach kontraktu socjalnego przerwiemy uczestnictwo, odbiorą nam świadczenia. W przypadku, kiedy ośrodek pomocy społecznej „uraczy” nas pracą, (wynikającą z podpisania umowy na  prace socjalną), wtedy   zasiłek okresowy będzie nam wypłacany jeszcze maksymalnie przez dwa miesiące. Ale  zasiłek dostaniemy wraz z wynagrodzeniem z zatrudnienia tylko raz na dwa lata. Poprzednio osoby, które czerpały w pełnym zakresie z różnych świadczeń z opieki społecznej „nie paliły się” za bardzo do pracy ponieważ z dniem podjęcia zatrudnienia trąciły łączną wysokość świadczeń, – które często są zbliżone do najniższego wynagrodzenia.

Pamiętajmy, że zgodnie z rozporządzenie ministra pracy i polityki społecznej z 8 listopada 2010 r. w sprawie wzoru kontraktu socjalnego (Dz.U. nr 218, poz. 1439) w tym roku zamiast jednego zostały wprowadzone dwa druki kontraktu. Pierwszy jest zawierany w celu rozwiązania trudnej sytuacji  życiowej osoby lub rodziny. Drugi natomiast jest przeznaczony dla osób długotrwale bezrobotnych.

 

Warto wiedzieć:

 

Świadczeniami w ramach pomocy społecznej zajmują się gminy (wypłaca zasiłki, zapewnia bezpłatne dożywianie dzieciom oraz opiekę osobom starszym i niesamodzielnym).

Pomoc społeczna jako element polityki społecznej państwa głównie ma za zadanie umożliwienie osobom i rodzinom przezwyciężenia trudnej sytuacji życiowej, z którą sami nie są w stanie sobie poradzić. Do działań w ramach pomocy społecznej zaliczamy w głównej mierze: – wypłacanie świadczeń, prace socjalne, prowadzenie i rozwój niezbędnej infrastruktury socjalnej, analizę i ocenę zjawisk wywołujących pojawienie się znacznego zapotrzebowania na świadczenia z pomocy społecznej.

Kierowaniem pomocy do potrzebujących zajmują się organy administracji rządowej (minister polityki społecznej i wojewodowie), ale przede wszystkim samorządowe, czyli marszałkowie województw, starostowie, wójtowie, burmistrzowie i prezydenci miast.

Sam proces realizacji zadań związanych z pomocą społeczną spoczywa na jednostkach organizacji pomocy społecznej (na poziomie gminy zadania te wykonują gminne lub miejskie ośrodki pomocy społecznej). Gminne jednostki pomocy społecznej są najbardziej obłożone zadaniami. Powiat odgrywa mniejsza role w procesie wsparcia dla potrzebujących. Ale to nie znaczy że zadania powiatów w sferze pomocy społecznej są marginalne. Powiat dysponuje  powiatowymi centrami pomocy rodzinie, domami pomocy społecznej, placówkami opiekuńczo-wychowawczymi, oraz miejskimi ośrodkami pomocy rodzinie(w przypadku miast na prawach powiatu). Zakres kompetencji powiatów  w zakresie pomocy społecznej koncentruje się w największym stopniu na organizacji opieki nad dziećmi w rodzinach zastępczych i finansowanie świadczeń dla nich. Kwestia organizacyjna komplikuje się na szczeblu wojewódzkim, wprowadzono dwie odrębne struktury. Za zadania podporządkowane samorządowi wojewódzkiemu odpowiadają regionalne ośrodki polityki społecznej. Dodatkowo zadania rządowe są przypisane specjalnie do tego celu utworzonemu wydziałowi polityki społecznej w urzędach wojewódzkich – główna ich rola to nadzór i kontrola . środków z budżetu państwa na pomoc społeczną.

Warto wiedzieć, że to nie koniec instytucji zajmujących się pomocą społeczną, na poziomie samorządu występują również: – domy pomocy społecznej(opieka całodobowa), placówki opiekuńczo-wychowawcze (dla dzieci i młodzieży pozbawionej właściwej opieki rodzicielskiej) -ośrodki adopcyjno-opiekuńcze; -ośrodki wsparcia (pomoc półstacjonarna utrzymująca osoby w jej środowisku lokalnym); – ośrodki interwencji kryzysowej.

Jednak największy zakres świadczeń na rzecz potrzebujących  realizują gminy.

Każda gmina obligatoryjnie określa  strategie rozwiązywania problemów społecznych i opierając się na niej realizuje zadania z zakresu pomocy społecznej. Przepisy szczegółowo wyznacza ramy strategii (w realizacja programów pomocy, profilaktyka, system rozwiązywania problemów społecznych, praca socjalna) oraz określa sposób tworzenia bilansu potrzeb gminy w zakresie pomocy społecznej.

VN:R_U [1.9.11_1134]
Rating: 0.0/10 (0 votes cast)
VN:R_U [1.9.11_1134]
Rating: 0 (from 0 votes)
Podziel się na:
  • Facebook
  • Wykop
  • Google Bookmarks
  • PDF
  • Blip
  • Flaker

Powiązane artykuły:

  1. Kierowane przez państwo świadczenia do osób wymagających „opieki” trafiają nie tylko do potrzebujących ale również do wyłudzaczy?
  2. Dofinansowanie z PEFRON-u, łakomy kąsek dla „psudoprzedsiębiorców”.
  3. Nie daj się złapać na nabór do „obozów pracy”! – (szukając w Internecie pracy za granicą)
ADMIN

About ADMIN

REDAKCJA SERWISU