Mapa polskiej sceny politycznej 2015 roku. Cz.1

Mapa polskiej sceny politycznej 2015 roku. Cz.1 Czy protagoniści partyjni i dziennikarze wchodzący w skład aparatu władzy kolacji PO-PSL działają zgodnie z polską racją stanu? Jaka jest specyfika kultury politycznej i […]

Mapa polskiej sceny politycznej 2015 roku. Cz.1

Czy protagoniści partyjni i dziennikarze wchodzący w skład aparatu władzy kolacji PO-PSL działają zgodnie z polską racją stanu? Jaka jest specyfika kultury politycznej i kampanii parlamentarnych w RP?

 

Platforma Obywatelska ma swoje “pudle propagandowe”, które spuszcza ze smyczy przed wyborami parlamentarnymi (prezydenckimi, samorządowymi), są to pozbawione skrupułów i zahamowań, bardzo “krwiożercze zwierzęta polityczne”.

"Drapieżne zwierzę polityczne PO" Stefan Konstanty Niesiołowski

“Drapieżne zwierzę polityczne PO” Stefan Konstanty Niesiołowski

Są narzędziami, (instrumentami) do prowadzania (zwłaszcza) propagandy przedwyborczej w celu utrzymania władzy (lub jej zdobycia), są jak uśpione krety, “rozbudzone” przez mocodawcę zaczynają atakować opozycyjne stronnictwa polityczne. Do tej “propagandowej armii” adherentów, (afirmantów, pretorianów) należy niewątpliwie Stefan Konstanty Niesiołowski -“żołnierz” z “pierwszej linii frontu PO”, połączenie pseudo-politologa z propagandzistą, “fermenciarz”, “złota rączka od zadym politycznych”, mistrz opluwania (szkalowania) politycznych oponentów. Co ciekawe drwią, z niego nie tylko jego polityczni przeciwnicy ale i partyjni koledzy, dowodów na to jest niemało, choćby wypowiedzi  czołowych polityków PO w czasie powyborczych “zjazdów partyjnych”, padają wtedy tyczące się jego zgryźliwe, dwuznaczne, komentarze . Innymi słowy ma przypisaną role partyjnego “klauna”, który ma w “zakresie swoich obowiązków” podkopywanie wizerunku PiS i “szczucie” liderów tej partii.

Do tej grupy od “zadań specjalnych” należą również pseudo-dziennikarze tacy jak Jacek Żakowski, Tomasz Lis (i pseudo-dziennikarka Monika Olejnik). Woli ścisłości to nie są żurnaliści (a na pewno nie są niezależnymi publicystami, sprawozdawcami)  są po-prostu (przede wszystkim) agitatorami (in-doktrynerami) głównego nurtu, notablami, którzy tworzą aparat władzy ( są jego trybikami, dyżurnymi propagandzistami), przyczyniają się do jego trwania poprzez odpowiednie działania na forum publicznym, czyli preparowaniem wywiadów, prokurowaniem artykułów, aranżowaniem wypowiedzi (zniekształcającymi rzeczywistość polityczną i gospodarczą RP), opisami, (komentarzami) na “swoją modle”, “itp..

Ostatnio można zaobserwować dużą nerwowość wśród tego “bractwa”, doskonale zdając sobie sprawę, że ich “chlebodawcy” mogą zostać odsunięci od władzy (śledząc wyniki sondaży przedwyborczych) posuwają się do bardzo nikczemnych (cynicznych, drańskich, dziadowskich, faryzeuszowskich, łotrowskich, makiawelicznych, skandalicznych, parszywych, żałosnych) działań. Przykładowo gwiazda TVN Monika Olejnik umieściła na sowim facebooku fotomontaż na którym widnieje wizerunek nacjonalisty z głową szanowanego (cenionego) przez Polaków prezydenta RP Andrzeja Dudy. Czyli atakuje swój kraj. Uderza w męża stanu, który niczym sobie nie zasłużył na takie traktowanie. Jeśli pani redaktor chciała “zabłysnąć” (intelektem) to powinna “zadedykować” fotomontaż Angeli Merkel, która “zapracowała sobie” na taki “image”. Jest to czyn, który bardzo źle świadczący o tej “pani”, rujnuje jej wizerunek, totalnie podkopuje jej „autorytet” (oczywiście jeżeli w go w ogóle miała) , stawia ją na równi z najbardziej obłudnymi, (perfidnymi) skandalistami.

Prawo i Sprawiedliwość ma w swoich szeregach (wśród czołowych polityków i dygnitarzy wywodzących się z tego środowiska) ludzi górnolotnych, (inteligentnych, błyskotliwych, nowoczesnych), świadomych negatywnych zjawisk społecznych, obeznanych w nastrojach wśród obywateli, niewątpliwie (bezdyskusyjnie) pod tym kątem wybija się na pierwszy plan prezydent Andrzej Duda jak i kandydatka PiS na szefową rządu Beata Szydło. Ci ludzie mają sympatyczny sposób bycia, bardzo dobrze się ich odbiera (są bardzo medialni), wywołują pozytywne wrażenia i odczucia. I tacy liderzy powinni być rdzeniem (trzonem) ugrupowania Kaczyńskiego, jeżeli PiS waz z koalicjantami ma przejąc władze (i jak najdłużej ją utrzymać). Wymieniając czołowych działaczy politycznych związanych z stronnictwem Kaczyńskiego to według mnie pod kątem intelektualnym, (szczególnie wiedzy z zakresu socjologii, ekonomii, politologii), wyróżniają się prof. dr hab. Piotr Tadeusz Gliński i prof. Andrzej Janusz Zybertowicz (błyskotliwe postacie).

Dodatkowo, (co nie mniej ważne) wreszcie PiS ma profesjonały, na wysokim poziomie PR. W dzisiejszych czasach (w dobie obecnej,) szalenie ważny jest polityczny pijar. Warto aby partia Kaczyńskiego intensywnie pracowało nad wizerunkiem, nie szczędziła środków na PR. Politycy ugrupowania Kaczyńskiego jak i działacze partii zrzeszonych z PiS w ramach kolacji wyborczej powinny odpowiednio, (właściwie) zachowywać się w czasie wywiadów, wystąpień telewizyjnych,. Buńczuczna narracja może zniweczyć cały wysiłek w budowaniu wizerunku. Polacy cenią u polityków: klasę, wysoki poziom, nienaganne maniery, elegancje, (szyk, wytworność), górnolotność, łagodną retorykę, subtelny, (dyskretny) styl wypowiedzi, zniuansowany, (wstrzemięźliwy) sposób bycia.

Aby PiS i Zjednoczona Prawica osiągnęła 40 procentowe poparcie ( lub wyższe, by spokojnie rządzić) to przodownicy, (przywódcy, asy, czempiony) koalicji powinni skupić uwagę na kwestiach gospodarczych (ekonomicznych), społecznych (socjalnych), a władze (po wygranych wyborach)  sprawować sprawnie, efektywnie, sielsko (bezkonfliktowo, harmonijnie, jowialnie, kordialnie).

Ważne aby PiS aspekt wiary (religii) nie eksponował w czasie (ewentualnych) rządów po zwycięstwie wyborczym, lecz subtelnie go przesunął na drugi plan. Polacy nie lubią nachalności w tej materii, nie lubią jak się wałkuję ten temat publicznie, nie tolerują (ortodoksji), radykalizmu religijnego (uważam, że to jest bardzo cenna uwaga bo m.in. z tego powodu partia Kaczyńskiego straciła władze).

Dla obywateli najważniejsze są m.in. kwestie socjalne, (poziom redystrybucji środków publicznych, prawa pracownicze, wysokość płacy minimalnej, system podatkowy, dostępność i jakość usług publicznych, rynek pracy, narzędzia prawne jakimi dysponuje Państwowa Inspekcja Pracy, likwidacja umów śmieciowych, zatrzymanie procesu uelastycznia rynku pracy, środki do walki z rozwarstwieniem społecznym i biedą, itp.),  bezpieczeństwo kraju (wyposażeni wojska, poziom wyszkolenia, modernizacja techniczna sił zbrojnych), kwestie ekonomiczne, (bezpieczeństwo i niezależność energetyczna, stan polskiej gospodarki, rozwój przemysłu, itp), dopiero na samym końcu jest aspekt obyczajowy.

VN:R_U [1.9.11_1134]
Rating: 0.0/10 (0 votes cast)
VN:R_U [1.9.11_1134]
Rating: 0 (from 0 votes)
Podziel się na:
  • Facebook
  • Wykop
  • Google Bookmarks
  • PDF
  • Blip
  • Flaker
ADMIN

About ADMIN

REDAKCJA SERWISU