Czy RP jest „poddańczym parobkiem” Europy? Cz.2

Czy RP jest „poddańczym parobkiem” Europy? Cz.2 Czy należy stworzyć własny ład gospodarczy, uwolnić się od (presji, poleceń) instytucji międzynarodowych, takich jak MFW czy BŚ? Czy UE unifikuje marginalność biednych […]

Czy RP jest „poddańczym parobkiem” Europy? Cz.2

Czy należy stworzyć własny ład gospodarczy, uwolnić się od (presji, poleceń) instytucji międzynarodowych, takich jak MFW czy BŚ? Czy UE unifikuje marginalność biednych krajów?  Czy Polska powinna pozbyć się „kajdan” konsensusu waszyngtońskiego, postawić na politykę narodową w odniesieniu do przemysłu, handlu, inwestycji zagranicznych?

Działając według reguł narzuconych przez traktat z Maastricht, własne ograniczenia, są nie do przeskoczenia dla krajów peryferyjnych? Zasada wolnego rynku, prowadzi do kryzysów wynikających z nieracjonalnej alokacji zasobów przez rynek i okresowych fluktuacji popytu? Kryteria konwergencji są gwarantem dyktatu mocarstw zachodnich? Traktat o Unii Europejskiej pacyfikuje idee państwa opiekuńczego. Tępi silny interwencjonizm państwowy, narzuca liberalizm ekonomiczny? Filozofia ekonomiczna Unii oparta jest na nieuczciwej konkurencji? RFN równoważy finanse za pomocą utrzymywania nadwyżki w eksporcie netto, zarazem wywołując kryzys zadłużeniowy w Europie? Niemcy aplikują nam niszczenie rodzimej wytwórczości i dewastują polskie społeczeństwo, zmuszając do ciągłego szukania oszczędności budżetowych? Opinie związane z umowami śmieciowymi szefowej BŚ (w Polsce) to propaganda neoliberalna (plutokratów)?

Nasuwa się pytanie co jest większym zagrożeniem dla podstawowych interesów państwa, (dobra kraju, racji stanu RP), imperializm Putina czy neoliberalizm, monetaryzm, kryteria konwergencji (wynikające z traktatu Maastricht), konsensus waszyngtoński,  zasada wolnego rynku? Nie mniej istotnym niebezpieczeństwem, (według  środowisk alterglobalistycznych), jest nowa  forma imperializmu czyli globalizacja, która prowadzi do podziału na kraje wyzyskujące i wyzyskiwane.

Filozofia ekonomiczna (światopogląd, program, doktryna) Unii Europejskiej jest neoliberalna, monetarystyczna, jest wcielanym wżycie (narzucanym) w krajach Wspólnoty ekstraktem koncepcji Miltona Friedmana.

Nonsensowna (absurdalna) teza (życzenie) grupy neoliberalnych ekonomistów ( m.in. Miltona Friedmana, Franka Knight-a i Georga Stiglera, Friedricha Hayeka) tak zwana zasada wolnego rynku, prowadzi do kryzysów wynikających z nieracjonalnej alokacji zasobów przez rynek i okresowych fluktuacji popytu. Bzdurne (farmazony, bujdy, androny, głupoty, brednie, absurdy, bajdy) wskazania (aksjomaty) Miltona Friedmana , są niezgodne z rzeczywistością, nieprawdziwość i absurdalność jego myśli przewodnich (przesłań) ujawniły (zdemaskowały) najnowsze fale światowych kryzysów.

Przezwyciężanie takich kryzysów dokonuje się m.in. poprzez stymulowanie inflacji, interwencjonizm państwowy, wprowadzenie masowych robót publicznych, (działania te finansowane są z wyższych obciążeń podatkowych lub deficytu budżetowego) a także rozbudowany system ochrony socjalnej), a nie jak przekonują neoliberałowie bzdurną restrykcyjną polityką pieniężną (relatywnie wysoki poziom stóp procentowych), bzdurną kontrolą podaży pieniądza i bzdurną ( fiksacją, fobią ) walką z inflacją, jednocześnie idiotycznie dyskredytując, (flekując, deprecjonując, marginalizując), m.in.  stopę bezrobocia, sektor publiczny, związki zawodowe. interwencjonizm państwowy.

Kwintesencją szkoły chicagowskiej, monetaryzmu jest traktat z Maastricht (oficjalnie Traktat o Unii Europejskiej, TUE – umowa międzynarodowa parafowana 11 grudnia 1991, podpisana 7 lutego 1992, wzeszła w życie 1 listopada 1993). „Ekonomiczna konstytucja współczesnej Europy”  to idea (polityka, przekonania, kredo, nastawienie, orientacja) idiotycznej (zlepek banialuków, dyrdymałów)  tak zwanej „teorii racjonalnych oczekiwań” z lat 70-ych. XX wieku Roberta Lucasa i Thomasa Sargenta.

Ta cała niedorzeczna ekonomia podaży to nic innego jak projekt ekonomiczno-polityczny stworzony pod dyktando i pod podstawowe interesy plutokratów. Tak naprawdę, celem jest, (głównie) przy pomocy tych “idei neoliberalnych” (dezyderatów), kumulowanie fortun (majątku) kapitalistów. Cala ta „ideologia”(neoliberalna filozofia ekonomiczna) przedstawiona (zaprezentowania) w oficjalnej, „wyidealizowanej ” wersji,, przez propagandę unijną, (amerykańską) to bajka. “Totalna ściema” uknuta dla mas aby zamaskować (ukryć) prawdzie intencje sedno (jądro, trzon)  tej polityki ekonomicznej (absolutne, maksymalne generowanie kapitału plutokratów).

Traktat o Unii Europejskiej zakładał wypracowanie (sformowanie, zrealizowanie, powołanie do życia, zbudowanie), w Europie obszaru daleko posuniętej integracji gospodarczej i walutowej. Umowa międzynarodowa sprokurowała (wykreowała) oczekiwania ekonomiczne (twórców TUE). Tak zwane kryteria konwergencji  to przede wszystkim, (zwłaszcza, po największej części ) zakaz posiadania długu publicznego powyżej 60 proc. PKB i deficytu większego niż 3 proc. PKB. Te punkty umowy  są gwarantem hegemoni (dyktatu) mocarstw zachodnich, zarazem nie pozwalają wyjść z peryferii m.in. krajom byłego bloku wschodniego(„ gwóźdź do trumny wielu słabszych gospodarek”).

„Przykazania” traktatu z Maastricht, to zbiór (zestaw) “świętych not” (legat) „ wyznawców bogów neoliberalizmu „. Wymuszanie na krajach członkowskich  konsolidacji finansów publicznych (bez zwracania uwagi na otocznie), wywołuje bolesne, (dotkliwe) konsekwencje, z góry ustala “święty” ( bzdurny) wymóg cięcia wydatków publicznych. Bruksela ogranicza (wręcz, niejednokrotnie, uniemożliwia) prowadzenie aktywnej polityki fiskalnej, przez państwa UE.

W efekcie marginalne, (ubogie, zacofane) kraje (w tym Polska) nie mają raczej szans na stworzenie tak zwanego państwa opiekuńczego, służącego jego obywatelom (państwo dobrobytu , ang. welfare state, państwo bezpieczeństwa socjalnego – koncepcja państwa oraz społeczeństwa powstała pod wpływem tzw. ekonomii dobrobytu, ukształtowana po II wojnie światowej, głoszona w szczególności w latach 50.-80. XX wieku).

Traktat o Unii Europejskiej praktycznie pacyfikuje (unicestwia, burzy, demoluje, dewastuje, eksterminuje, niweczy, zaprzepaszcza, rujnuje)  idee (doktrynę) państwa opiekuńczego. Tępi, (dezawuuje, anihiluje, wykorzenia) , silny interwencjonizm państwowy, narzuca liberalizm ekonomiczny, odtrącając, (dezaprobując) szczególny nacisk na rozwiązywanie problemów społecznych.

Kryteria zbieżności (kryteria konwergencji) wskaźniki ekonomiczne i zasady, jakie powinno spełniać państwo aspirujące do pełnego uczestnictwa w Unii Gospodarczej i Walutowej,  warunki konieczne do wypełnienia dla państw członkowskich Unii Europejskiej, które dążą do wprowadzenia euro i zobowiązały się nie przeprowadzać jednostronnej euroizacji, powodują, że państwo nie może prowadzić aktywnej walki z bezrobociem. Otchłań (czeluść, rozziew, rozdźwięk) miedzy bogatymi a biednymi krajami Unii powiększa się ( między zwycięzcami i przegranymi transformacji).

Kryteria konwergencji (obecnie zapisane w artykule 140 traktatu lizbońskiego, oraz w Protokole nr 13 w sprawie kryteriów konwergencji, w szczególności drastyczna dyscyplina budżetowa) dla krajów, które chcą się szybko rozwijać (nadrabiać zaległości), są zadaniem wręcz “nierealnym” (niewykonalnym).

Usiłując (starając się) zestroić  (dostosować, zharmonizować, zsynchronizować) do kryteriów zbieżności, przede wszystkim (zwłaszcza) fiskalnych, kursowych i odnoszących się do stóp procentowych (oraz stabilności cen) kraje Wspólnoty potwornie (ogromnie) „się wykrwawiają”.

Doskonałym  przykładem państwa dobrobytu jest (według typologii. Esping-a-Andersena ) tak-zwany „reżim socjaldemokratyczny” (np. Szwecja) według mnie ten model powinien być popularyzowany w Polsce, (wg klasyfikacji transferowej Jamesa Buchanana, welfare state – w którym transfer pomocy socjalnej dokonuje się zgodnie z wyraźnie zdefiniowanymi normatywnymi zasadami ustalonymi w procesie ustawodawczym).

VN:R_U [1.9.11_1134]
Rating: 0.0/10 (0 votes cast)
VN:R_U [1.9.11_1134]
Rating: 0 (from 0 votes)
Podziel się na:
  • Facebook
  • Wykop
  • Google Bookmarks
  • PDF
  • Blip
  • Flaker
ADMIN

About ADMIN

REDAKCJA SERWISU